Op 16 januari is om 6.05 vroeg in de ochtend Grootoma overleden. Ze is 90 jaar geworden. Niet onverwacht maar wel erg verdietig.
Eva Floor en mama waren er de dag ervoor nog geweest om afscheid te nemen omdat Grootoma zelf al aangaf dat het niet meer ging,
Grootoma heeft genoten van de stemmetjes van de meiden vanuit haar bed, ze hebben hun wangetjes nog tegen haar aan gewreven en Grootoma veel kusjes gegeven.
Mama heeft grootoma nog gekust en haar verteld dat ze veel van haar hield.
's nachts zijn papa, mama en Eva en Floor op vakantie gegaan naar Zwitserland, zoals Floor al tegen Grootoma zei geschiedde ook 'jammer hoor, maar als u dood gaat zijn wij in Zwitserland!'
Omdat we pas net in Duitsland waren zijn we omgekeerd.... terug naar huis.... Floor was erg boos, Eva nam het zoals het was...
Bij Grootoma was het fijn om er te zijn, ze lag prachtig te zijn in haar bed, rustig, vredig... het was goed zo.
Floor zei 'wat is ze wonderschoon!'
Samen met papa en mama zijn Eva en Floor daat een paar uur gebleven.... de meiden gingen heerlijk spelen en af en toe even bij Grootoma kijken, kusjes geven, knuffels bij haar leggen, kletsen en aaien.... dat Grootoma koud werd deerde ze niet.
Eva zei:'als ik nou erg hard in mijn handjes wrijf, dan kan ik misschien Grootoma weer warm maken?
Helaas kan dat niet....
Donderdag erna werd Grootoma begraven, Nicht Marij had namens de meiden een prachtig hart gemaakt, roze gerbera's en een rose lint: Grootoma we missen je.
Floor werd even heel verdrietig toen de kist dichtging, ze wilde grootoma nog een kusje geven! Tuurlijk mocht dat nog....
Bij Eva rolde er meer in stilte af en toe een traan over haar wangetje....en ze voorzag iedereen met eenzelfde traan van een zakdoek, zodat ze weldra zelf niets meer had voor haar eigen traantjes en snotneus.....
De dienst hebben ze dapper doorstaan en aan het eind hebben ze de kaarsjes op de kist uitgeblazen....
Bij het graf mochten ze de mandjes met rozenblaadjes dragen en de eerste blaadjes op de kist gooien.....
Daarna was er koffie met Hoekelumse Bruggetjes (een specialiteit van Bennekomen en lekkerder dan cake!) en werd het zelfs nog even gezellig!
We zullen grootoma vreselijk missen, de bezoekjes aan haar, de speciale band die ze had met haar 'toetjes' Eva en Floor, haar glimlach en haar ontzettende humor die ze de laatste dag nog had....
90 jaar is een gezegende leeftijd, maar 90 jaar is ook een onuitwisbare indruk maken.....